ص 40 شيخ زاهد گيلانى ( 23 ) تاج الدّين ابراهيم فرزند روشن امير . در صفوة الصفاى ابن بزّاز ، كه در شرح احوال شيخ صفى الدين اردبيلى جدّ پادشاهان صفوى است ، به مناسبت آنكه شيخ صفى الدّين مريد شيخ زاهد گيلانى بوده ، شرح احوال شيخ زاهد نيز ضبط شده است . تاج الدّين ابراهيم ملقّب به زاهد گيلانى بوده و خود او خويش را ابراهيم گيلانى مىگفته است . پدر او روشن امير بن بابل بن شيخ بندار كردى سنجانى ( سنجان دهى بود در نزديكى مرو ) و اين خاندان تا هفت جدّ شيخ و شيخ‌زاده بوده‌اند و جدّ هفتم ايشان مريد بن الاشيخ نام داشته است . امير پدر شيخ زاهد ، از ده « بهر الدله » كه از ديه‌هاى كوهستان گيلان بود ، زنى گرفت و تاج الدّين ابراهيم در سياه‌رود از اين مادر زاده شد . روشن امير ظاهرا در سياه رود ( سياه‌رود اسم ناحيه‌اى در 26 ميلى شهر رشت و اسم رودى است كه به سفيدرود مىريزد ) مسكن داشته زيرا كه در همان‌جا مرده است . شيخ زاهد در طريقت مريد سيّد جمال الدّين بوده است كه در گيلان در مقام يونس ( ظاهرا همان بلوك يونس‌آباد است كه در 19 ميلى قزوين قرار دارد ) در ده مالاوان ساكن بوده و شيخ در آنجا به خدمت او رسيده . شيخ زاهد در طفوليّت و هنگامى كه هنوز به مكتب مىرفته است ، به خدمت سيّد جمال الدّين رسيده و مريد او گشته است ( سلسلهء مشايخ او نيز به قطب الدّين ابو بكر الابهرى ، شيخ ابو نجيب سهروردى و سرانجام به ابو القاسم شيخ جنيد پسر محمد بغدادى مىرسيد . ) و آغاز زهد و زندگى صوفيانهء وى از همان اوان كودكى بوده است . اوقات او به زراعت مىگذشته و زمين برنج‌زارى داشته است كه آن را « عاشقه امير » مىگفتند . اقامت او در گيلان بيشتر در سياه‌رود بوده و گاهى نيز در ده « هيله كران » ، از بلوك خانبلى ، اقامت مىكرده ، از يك طرف به سفيدرود و ، از طرف ديگر ، به درياى خزر نزديك بوده است . دو زن داشته است : يكى در سياه‌رود و ديگرى در هيله كران . يكى از اين زنان را در اواخر عمر به سن هفتاد يا هشتاد سالگى گرفته ، و آن دختر اخى سليمان نام ، خادم او بوده كه از او يك پسر داشت و يك دختر ، پسر حاجى شمس الدّين محمد ناميده مىشد و دختر ، بىبى فاطمه كه او را به شيخ صفى الدّين اردبيلى داد ، و از او فرزندان صفى الدّين زاده شدند و از آن جمله شيخ صدر الدّين ، پسر شيخ صفى الدّين و اين زن قبل از